Zelf een muziekspel maken met QR-codes: zo werkt het

In het kort:

• ♪Een QR-muziekspel maken kan zelf: playlist maken, per nummer een QR-code genereren, kaartjes printen.
• ♪Voor één set thuis is dat een avondje werk en kost het je alleen papier.
• ♪Vanaf ongeveer 20 sets loopt het vast op printkwaliteit, snijwerk en de tijd die het kost.
• ♪Let op de streamingvoorwaarden: een QR-code die naar een openbare playlist linkt is iets anders dan muziek zelf verspreiden.
• ♪Voor een personeelscadeau op oplage is uitbesteden vrijwel altijd goedkoper dan je eigen uren.

Een muziekspel met QR-codes werkt simpel: op elk kaartje staat een code, je scant hem met je telefoon, het nummer speelt, en jij raadt artiest en jaartal. Aan de achterkant van het kaartje staat het antwoord. Dat principe is niet beschermd, dus je kunt het zelf maken. Hieronder staat hoe, en waar het omslagpunt ligt waarboven zelf maken geen zin meer heeft.

De vier stappen

1. Maak de playlist. Begin met een lijst nummers met per nummer het jaar van uitgave. Dat jaar is belangrijker dan je denkt, want in de meeste varianten van het spel moet je het nummer op een tijdlijn leggen. Let op: het jaar van de originele uitgave, niet van een remaster of een cover, anders krijg je discussie aan tafel.

Voor een werkspel is 100 tot 200 nummers een goed aantal. Minder wordt snel saai bij een tweede avond, meer kost onnodig veel werk.

2. Haal per nummer de link op. In Spotify, Apple Music of YouTube kun je per nummer een deellink kopiëren. Die link is wat achter de QR-code komt. Werk in een spreadsheet met kolommen voor nummer, artiest, jaar en link, want je gaat dit bestand nodig hebben bij het printen.

3. Genereer de QR-codes. Er zijn gratis generatoren die van een lijst links in één keer een set codes maken. Let op twee dingen. Gebruik geen generator die een tussenpagina met advertenties plaatst, want dan scant je collega een reclamescherm. En kies een generator die de codes als afbeelding met voldoende resolutie oplevert, minimaal 300 dpi op de uiteindelijke afdrukgrootte.

4. Print en snijd. Dit is de stap die iedereen onderschat. Een QR-code op gewoon printpapier scant matig, vooral onder kunstlicht op een borrel. Je hebt stevig karton nodig, minimaal 300 grams, en het moet mat zijn want glans geeft reflectie waar de camera op afhaakt. Snijden doe je met een snijmachine, niet met een schaar, anders is geen kaartje recht.

Waar het vastloopt

Voor één set is dit een leuk avondje. De problemen beginnen bij oplage.

Printkwaliteit. Een thuisprinter op karton van 300 grams gaat vastlopen of strepen trekken. Een printshop kan het wel, maar rekent per vel, en bij 150 kaartjes per set heb je bij 20 sets al 3.000 kaartjes.

Snijwerk. 3.000 kaartjes snijden op een snijmachine is ongeveer een werkweek. Bij een drukker gaat dat machinaal in een uur, maar dan zit je al in een productieproces.

Fouten. Eén verkeerd jaartal of één code die naar het verkeerde nummer linkt merkt niemand tijdens het maken, maar wel tijdens het spelen. Bij 150 nummers maak je fouten. Je hebt dus een controleronde nodig waarin iemand elke code scant.

Je eigen tijd. Dit is de post die niet op een factuur staat. Reken voor de eerste set op 8 tot 12 uur, inclusief de nummers opzoeken en controleren. Daarna is het kopieerwerk, maar het snij- en inpakwerk schaalt lineair mee.

Het omslagpunt ligt in de praktijk rond de 20 sets. Daaronder is zelf maken te overwegen. Daarboven ben je met je eigen uren duurder dan uitbesteden, nog voordat je het risico op fouten meerekent.

Wat mag er met de muziek?

Een belangrijk onderscheid dat vaak door elkaar loopt.

Een QR-code die naar een nummer in Spotify of Apple Music linkt, verspreidt zelf geen muziek. De speler is de streamingdienst van degene die scant, met diens eigen account. Dat is iets anders dan muziekbestanden kopiëren of in een eigen app aanbieden.

Let wel op de voorwaarden van de dienst die je gebruikt, want die beperken commercieel gebruik van hun links en previews. Ga je het spel verkopen in plaats van weggeven, lees die voorwaarden dan echt door.

En los daarvan: muziek hoorbaar afspelen op de werkvloer vraagt een licentie bij Buma/Stemra en Sena, ongeacht hoe je hem afspeelt. Dat geldt voor de radio op kantoor net zo goed als voor een spel op een borrel. Hoe dat werkt staat in muziek op de werkvloer.

Zelf maken of uitbesteden

Zelf maken werkt bij één tot een paar sets, een eigen avond, en als het maken zelf ook leuk is.

Waar het misgaat: bij oplage. Printkwaliteit, snijwerk en controle worden het probleem, en je eigen uren zijn duurder dan je denkt.

Uitbesteden werkt bij een personeelscadeau waar iedereen een eigen set krijgt, bij meer dan ongeveer 20 sets, en als het in jullie huisstijl moet.

Waar dat misgaat: doorlooptijd. Een productieproces met ontwerp, print en inpakken vraagt weken, en bij een inbrengronde onder medewerkers komt daar nog tijd bij. Beslis je laat, dan valt deze route af.

Wil je de inbrengronde zelf organiseren, dan staat in een bedrijfsplaylist maken hoe je dat aanpakt zonder dat de helft niet reageert. En hoe wij het doen staat bij muziekspel op maat: elke collega brengt nummers in, en wij maken er een doosje met QR-kaartjes van in jullie huisstijl, met de voornaam van de ontvanger erop.

Liever niet zelf knutselen?

Wij maken het spel van de nummers van jullie team, in jullie huisstijl. Vraag vrijblijvend een offerte aan.